Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16904 K.2025/7899

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanıkların hırsızlık suçundan neticeten 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanıklar hakkında bozma sonrası yapılan yargılama sonucu tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4 yıl 6 ay hapis cezaları üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "..