Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/170 K.2024/18842

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık hakkında, TCK'nın 142/2-d, 143/1. maddeleri uyarınca verilen “7 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK'nın 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken, "5 yıl 7 ay 15 gün" yerine hesap hatası sonucu "5 yıl 11 ay" hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Dairemizin 21.01.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanık müdafii tarafından temyiz edilen 29.12.2015 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un TCK'nın 1142/2-d, 143, 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 yıl 11 ay hapis cezasının 2 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak belirtilen hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.