Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1935 K.2024/5894

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin ilk derece mahkemesince duruşmaya çağrılmasına rağmen katılmadığı, 31.01.2023 tarihli oturumda şikâyetçiye dosyadaki cep telefonundan mahkemenin mübaşiri tarafından ulaşıldığının, ancak şikâyetçinin sekiz yıldır davanın sürüyor olması nedeniyle duruşmaya gelmeyeceği yönünde beyanda bulunduğunun duruşma tutanağında belirtildiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında zararı kamu davası açıldıktan sonra giderdiğini beyan ettiği de nazara alındığında; sanık lehine kısmi zararın ödenmesine yönelik şikâyetçinin rızasının bulunduğu kabul edilerek Tebliğname'deki bozma düşüncesine katılınmamıştır.