KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/2121 E., 2024/20117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/640 E., 2023/645 K.
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığının ihlâli, tehdit
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içerisindeki 08.08.2018 tarihli uzlaştırma raporunda, katılanın zararının karşılığı olarak 10.000,00 TL parayı sanığın ödemesi halinde uzlaşacağını beyan ettiği, sanığın ödeme edimini 15.12.2019 tarihinde gerçekleştirebileceğini beyan ettiği ve bu şekilde taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığının belirtildiği, 5271 sayılı CMK'nın 254/2. maddesinde ise, edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması,
takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi halinde, sanık hakkında aynı Kanun'un 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verileceği ve uzlaşma gereklerinin yerine getirilmemesi halinde ise hükmün açıklanacağının öngörüldüğü, somut olayda da, edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılmış olduğu gözetilmeksizin ve katılandan edimin yerine getirilip getirilmediği sorulmaksızın, 5271 sayılı CMK'nın 254/2. maddesine aykırı olarak sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle yazılı şekilde hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2121, K. 2024/20117, 17 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama