Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2162 K.2025/12829

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 291/1.maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın soruşturmada müdafii olmadan alınan ifadesinin hükme esas alınamayacağına, teşhis işleminin usûlsüz olduğuna ve sanık hakkında hükmedilen cezanın orantısız olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay yeri güvenlik kamera görüntülerine göre; sanık ve iştirâk halinde suç işleyen inceleme dışı sanıkların yüzlerini kapatmak suretiyle tanınmamak için tedbir aldıklarının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h. maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.