Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2189 K.2025/2215

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.11.2023 tarih, 2022/2960 Esas, 2023/3933 Karar sayılı kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.”, 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli kararının sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı tefhim edildiği, sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karara yönelik, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 24.11.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz isteminde ve gerekçeli kararın tarafına tebliği talebinde bulunduğu; sanık müdafiine 17.12.2023 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süreden sonra 11.01.2024 tarihinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu;