Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2194 K.2024/7446

müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ret, onama, düzeltilerek onama

Sanık ... müdafilerinden Av. ...'un sanık hakkında verilen 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin olan hükümlere yönelik temyizinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.11.2023 tarihli ek kararıyla reddedildiği ve ek kararın temyiz edilmediği, sanık

... müdafii Av. ...'in temyizinin ise, yalnızca katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan ceza süreleri itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... hakkında resmî evrakta sahtecilik ve şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II.Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; katılanın şikâyetten vazgeçme dilekçesinin dikkate alınmadığına, sanık hakkında kurulan hükümde bir indirim yapılmadığına, cezanın üst sınırdan verildiğine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması isteğine; sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerinin ise;

sanık hakkında mahkûmiyeti gerektirir delil olmadığına, HTS kayıtlarına bakılmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmadığına, cezanın teşdiden verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

1-Dosya arasında yer alan 05.12.2022 tarihli görüntü ön inceleme raporunda, katılana ait aracın 25.11.2022 tarihinde saat 05.10 sıralarında çalındığının, ... kayıtlarında ise, aynı aracın saat 05.19 sıralarında Basrayolu- Beykent istikametinde görüldüğünün ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 06.16'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ... hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca yargılama aşamasında sanığın savunmasının müdafi huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,