Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/22 K.2024/8299

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. GEREKÇE

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2016/84 Esas, 2018/499 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/142 Karar sayılı kararı ile "dosya kapsamındaki deliller yeterince tartışılmadan, sanıklardan hangisinin savunmasına, hangi nedenle itibar edilmediği,

kesin, tutarlı ve objektif bir şekilde değerlendirilmeden, dosya kapsamındaki hangi delilin hangi sanıkla ilişkilendirildiği yeterince açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi yönünden" hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hükümler kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2019/949 Esas, 2022/1263 Karar sayılı kararı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/142 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, aynı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II-KARAR