KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/2270 E., 2025/6577 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2007/341 E., 2007/385 K.
- Suç
- Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Ret
Karar Metni
576 kelime·3 dk okuma
Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2007 tarihli ve 2007/341 Esas, 2007/385 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 18.12.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımlardan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, aynı Kanun'un 42/1. maddesi gereği Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli ve 2007/341 Esas, 2007/385 Karar sayılı ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümlü ... hakkında Çanakkale Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.1998 tarihli ve 1998/231 Esas, 1998/349 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 29 ay 20 gün hapis cezasının infazına başlandığı, hükümlünün Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2000 tarihli 2000/ 17 Müt. sayılı kararı ile şartla tahliye edildiği ancak bihakkın tahliye tarihi dolmadan 23.03.2002 tarihinde yeni suç işlemesi nedeni ile Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2002 tarihli ve 2002/317 Esas, 2002/315 Karar sayılı ilâmıyla şartla tahliye kararının geri alınıp bakiye cezasının aynen infazına karar verildiği,
bilahare 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre ilgilinin hukuki durumunun yeniden tespit edilmesi(uyarlama) talebi üzerine Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda neticeten sanığın 27 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,
29.06.2005 tarihli ve 1998/231Esas, 1998/349 Karar sayılı bu ek karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.05.2007 tarihli ve 2006/11142 Esas, 2007/5253 Karar sayılı bozma ilâmı ile uyarlama yargılamasının duruşmalı yapılması gerektiğinden bahisle ek kararın bozulmasına karar verildiği,
Mahkemece duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen 04.10.2007 tarihli ve 2007/341 Esas, 2007/385 Karar sayılı ilâmın sanığın yokluğunda verildiği ve gerekçeli kararın, hüküm tarihinde (09.06.2006 tarihinden itibaren) Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu anlaşılan sanığın ikamet adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 13.11.2007 tarihinde tebliğ edilerek 20.11.2007 tarihinde kesinleştirme işlemi yapıldığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmış ise de;
Dosya kapsamından, Cumhuriyet savcılığının talebi üzerine Mahkemesince 11.01.2008 tarihli 2008/3 Değ.İş sayılı ek kararla uyarlama kararına istinaden 23.03.2002 ile bihakkın tahliye tarihi olan 06.08.2003 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği,
sanığın 07.11.2008 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunması üzerine mahkemece 26.11.2008 tarihli ek kararla, talebin kabul edildiği ve bunun üzerine düzenlenen mahsup kararına güre tutuklulukta geçen sürelerin cezasını karşıladığı belirtilerek 27.10.2008 tarihi itibariyle cezasının infaz edilmiş sayılmasına dair bilgileri içeren üst yazı ve 26.11.2008 tarihli ve 2008/7-1974 ilâmat nolu müddetnamenin sanığa tebliği için sanığın bulunduğu Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yazı gönderildiği, yine sanık tarafından 11.06.2012 tarihli dilekçesi ile;
inceleme konusu suç kapsamında almış olduğu 4 yıl 29 ay 20 gün hapis cezasını infaz ettiğini ancak bu dosyadaki cezanın 07.01.2009 tarihinde tekrar infaz edildiğinin belirtilmesi sebebiyle infaz ettirilen ceza ile ilgili izahat istendiği ve mahkemece 18.06.20012 tarihli yazıda; ek kararlar ile birlikte dosya safahatı anlatılarak verilen cezanın 27.10.2008 tarihinde infaz edildiğinin 01.07.2009 tarihli yerine getirme fişinden anlaşıldığı ve yapılacak başka bir işlem bulunmadığının sanığa cezaevinde tebliği için gönderildiği tespit olunmakla;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2270, K. 2025/6577, 16 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama