Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/267 K.2024/6269

Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2020/259 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 22.02.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan mahkemenin 24.02.2023 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip, en son bildirdiği adreste annesine 26.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,