Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2747 K.2024/4163

Sanık hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde verilen kararın hüküm niteliğinde olmadığı ve ortada temyize konu incelenecek bir hüküm olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğname tebliğinin usûlüne göre yapıldığı,

yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin 1. ve 2. fıkralarına göre “Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar, sanık, katılan ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir.

Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.” şeklindeki hükümlere rağmen, sanık dinlenmeden davanın sonuçlandırılması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.