Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2760 K.2024/12100

Başsavcılığının 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5720 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2019 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra, denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, hükmün açıklanmasına neden olan Erzincan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2023 tarihli ve 2023/304 esas, 2023/632 sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 171/1-a maddesi uyarınca verilen mahkûmiyetin taksirli suça ilişkin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde hükmün açıklanabileceği, hükmün açıklanması için ihbar olunan genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun kasten işlenen bir suç olmaması nedeniyle hükmün açıklanmasına esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Dosya kapsamına göre. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

sanığın ve katılanın bilinen en son adreslerine tebligat yapılmadan bilinen en son adreslerinden farklı olan MERNİS adreslerine 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre yapılan tebligatların usûlsüz olduğu ve hükümlerin kesinleşmediği anlaşılmıştır. 3. Erzincan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın iki suç açısından da Cumhuriyet Savcısı tarafından 27.10.2023 tarihli dilekçesiyle istinaf edildiği, kasten yaralama suçundan mahkemece istinaf isteminin reddine ilişkin bir ek karar verilmediği, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2023/3829 Esas, 2024/539 Karar sayılı ilamı sadece konut dokunulmazlığının ihlali suçundan inceleme yapılıp karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR