Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2809 K.2025/2794

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

sanık ... kısa kararın açıklandığı 26.09.2023 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve hükmün tefhim edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmek suretiyle yanıltıldığı,

bu nedenle sanık ...'ın 13.10.2023 tarihli temyiz isteğinin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte ve bıçakla işlendiği kabul olunduğu halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinin 3. ve 4. fıkraları uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I - Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II - Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 11.03.2013 tarihli ve 2012/823 Esas, 2013/174 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesindeki tehdit suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan araştırmada, anılan hüküm ile ilgili dosyanın devredildiği Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan uyarlama yargılaması neticesinde 09.10.2019 tarihli ek karar ile davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği,

suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının nazara alınmasında zorunluluk bulunması,