Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2927 K.2024/21985

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29/1. maddesinde düzenlenen "21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar." şeklinde düzenlendiği, incelenen dosyada; hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olan sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın son savunmasında bildirmiş olduğu adresinde, “birlikte babası İsmail Babacan imzasına" şerhi ile tebliğ edildiği,

ancak sanığın adreste bulunmama sebebinin ve babası olduğu şerh düşülen kişi ile birlikte aynı konutta oturup oturmadığının tebligat evrakında belirtilmediği, açıklanan biçimde yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; dosyadaki müddetname ve yazışma müzekkereleri ile tüm infaz dosyası evraklarının incelenmesinde, sanığın temyize konu cezanın infazı için ilk olarak 30.10.2012 tarihinde cezaevine girdiği, sanığa hakkında düzenlenen müddetnamenin 02.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve cezasını 27.04.2015 tarihinde infaz ettiğinin anlaşılması karşısında;