Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3536 K.2024/20053

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/725 Esas, 2021/1930 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.05.2022 tarihli ve 2022/264 Esas, 2022/1434 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın tanık ...e ait kartı daha önce iş yerinde çalışan ...ve ...e verdiğini beyan etmesi,

görüntülerde para çeken kişinin sanık olmadığının anlaşılması karşısında ..... ve... isimli şahısların duruşmaya celbi ile sanığın savunmalarına karşı beyanlarının alınması ve para çeken kişilerin bu şahıslar olup olmadığının tespiti gerektiğinin gözetilmemesi ve Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/11 Esas sayılı dosyasının ayrıca suç duyurusuna konu ...

2019/91 Esas sayılı dosyasının aslı ya da tasdikli örneklerinin dosya arasına konulması gerektiğinin gözetilmemesi," gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi hâlinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanmayacağı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.05.2022 tarihli ve 2022/264 Esas, 2022/1434 Karar sayılı kararı, bozma üzerine İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2023 tarihli ve 2022/1035 Esas, 2023/1900 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek buna göre yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,