Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3671 K.2024/8279

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 05.05.2020 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 05.05.2020 tarihli, 2013/403 Esas, 2014/304 Karar sayılı ek kararı ile itiraz mercii Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2020 tarihli, 2020/1393 D. İş sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen karar, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen gerekçeli karar tebliğine ilişkin 21.05.2014 tarihli tebliğ belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, 5271 sayılı Kanun’un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşılmış ise de, dosya içerisindeki sanığın 11.12.2017 tarihli ve Yerel Mahkemeye hitaben yazdığı dilekçede, Mahkemeden erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası aldığını belirtilerek,