KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/3690 E., 2024/6463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/839 E., 2023/3077 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii
- Tebliğname görüşü
- İade, ret, onama
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma
1)Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra, sanığın bulunduğu cezaevinden gönderdiği 27.12.2023 tarihli dilekçesi ile "cezasının onaylanmasını talep ettiğini" bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2)Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yoklukta verilip 20.11.2023 tarihinde sanık ... müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, sanık müdafiinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 13.12.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3)Sanık ... Gözekcinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; sanık ... ile önceki tarihlerde aralarında kavga olduğunu, sonradan barışsalar da sanık ...'nın intikam için kendisine iftira attığını ve bu hususu son çelsede mahkeme huzurunda da ifade ettiğini, katılana ait eşyaları metruk hâldeki evinde bulduğunu ve suça karışmadığını bildirdiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/3690, K. 2024/6463, 24 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama