Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3959 K.2025/6264

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2022/396 Esas, 2023/2057 Karar sayılı kararının katılan şirket vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. Şikâyetçi ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları ile katılan ...'ye yönelik hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan şirket vekili ve sanğın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II.Şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede ise;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 21.12.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 22.12.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;