Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/400 K.2024/11072

Diğer sanık ... hakkında cezaevi kanalıyla tebliğ işlemi yapılması gerektiğinden ve bu nedenle bu sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşmediğinden bahisle kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği belirtilse de, yapılan incelemede, karar duruşmasında Osmaniye 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ya yine cezaevinde olduğu sırada 04.05.2023 tarihinde gerekçeli kararın "okunup anlatılmak" suretiyle bizzat tebliğ edildiği;

tebliğ işleminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olduğu ve ayrıca tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde aynı Kanun’un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmesi” nedeniyle, bu sanık yönünden de mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 165. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezasına hükmedildiği belirtildiği hâlde, devamında sanığın tekrar takdirî indirim yapılmamış şekilde neticeten 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hususu da belirlenmiş olup, sanık ... yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,