Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4471 K.2024/20986

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.12.2023 tarihli ve 2022/2902 Esas,2023/1825 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın 21.12.2023 tarihli temyiz talebinin reddine dair 22.12.2023 tarihli ek karara yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 15.10.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 21.12.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin;

sanığın temyiz talebinin süresinde olduğuna dair temyiz istemi yerinde görülmediğinden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2022/2902 Esas, 2023/1825 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,