Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4543 K.2025/1222

Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocukların olaya iştiraklerinin bulunmadığına, hırsızlık olayını dava dışı sanıklar ... ve ...'ın iştirak iradesi ile işlediklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

1. Nüfus kayıtlarına göre; suça sürüklenen çocukların, 18 yaşını doldurmuş oldukları gözetilmeden, 08.06.2022 tarihli duruşmanın 5271 sayılı Kanun'un 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi, 2.Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılırken 7 yıl hapis cezası yerine 6 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, 4. İştirak hâlinde her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,