Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4801 K.2025/4281

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, 13.06.2022 tarihli bozma öncesi hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sonuç ceza olarak 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı, bozma ilâmına uyulmasından sonra yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde kazanılmış hakkın uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sonuç cezanın kazanılmış hakka konu olan 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,