Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4956 K.2024/8847

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılanın gerekçeli karar başlığında "müşteki" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...'ın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan 24.03.2014 kesinleşme tarihli Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/2494 Esas ve 2013/1180 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 6 ay erteli hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 11.12.2012 yerine getirme tarihli Gaziosmanpaşa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/29 Esas ve 2012/1380 Karar sayılı ilamındaki hangi suçun esas alındığı gösterilmeden daha az cezalar içeren hükmün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkrasından sanık hakkında 11.12.2012 yerine getirme tarihli Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/29 Esas ve 2012/1380 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/2494 Esas ve 2013/1180 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,