Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4987 K.2024/8952

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm yönünden sanık müdafiinin itirazı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2024/27 Değişik İş sayılı itirazın reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 09.01.2024 tarihli ve 2023/3536 Esas, 2023/3852 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; suçun sanık tarafından işlendiğine dair somut deliller ortaya konulmadan yetersiz araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, suça konu eşyaların değerinin kesin olarak tespit edilerek sanık lehine TCK'nın 145. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği hâlde değer tespitinin yapılmadığına, hükümde alt sınırdan ceza verildiği belirtilmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak 6 yıl hapis cezasına hükmedildiğine, cezaevinde olması nedeniyle zararı gideremediğine,

sanığın sabıkasının olmasının temel cezanın belirlenmesinde kriter sayılmaması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanığın cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlendiğine ilişkin anlatıma karşılık, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında; "Temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden..." şeklinde gerekçe yazılıp temel ceza olan 5 yıl yerine 6 yıl şeklinde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,