Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5016 K.2024/11523

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/9552 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun 06/04/2021 tarihinde alınan kolluk beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiği anlaşılmakla, şikayet yokluğu nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesine göre mala zarar verme suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyet şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

3. Soruşturma aşamasında şikâyetçinin 06.04.2021 tarihli alınan beyanında hükümlü hakkındaki şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, hükümlünün de şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun’un 73/1-4-6. fıkraları ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR