Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5102 K.2024/20161

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan zamanaşımının ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının 765 sayılı Kanun'un 493/1.,522 maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle meydana gelen durma süresi de gözetildiğinde) ilk mahkûmiyet kararının verildiği 28.11.2006 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,