Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5204 K.2024/7010

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 31.01.2014 tarihinde şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/83 Esas ve 2015/68 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verilerek hükmün açılanmasının geri bırakıldığı,

şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık eylemi bakımından ise olayın 31.01.2014 tarihinde meydana gelmemesi nedeniyle beraat kararı verilerek şikâyetçi ... yönünden ve sanığın kullanmış olduğu araçta 4 kasa mandalinası bulunan şikâyetçi ...'a teslim edilen malzemeler nedeniyle şikâyetçi olmayan ... yönünden yapılan soruşturma sonunda sanık hakkında her iki şikâyetçiye yönelik hırsızlık eylemleri sebebiyle 23.06.2015 tarihinde dava açıldığı, şikâyetçi ...'ın alınan beyanlarında sanığın aracında bulunan malzemelerinin olay gününden 10 gün önce Karaman pazarından çalındığını söylediği,

yine şikâyetçi ...'in 4 kasa mandalinasının 30.01.2014 tarihinde ... pazaryerinden çalındığını beyan ettiği anlaşılmakla; şikâyetçilere yönelik hırsızlık eylemlerinin gece vakti işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca fazla ceza tayini,