Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5315 K.2025/11345

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Soruşturma evraklarının tetkikinde şikâyetçinin beyanında ilk olarak evden 09.12.2015 tarihinde saat 07.00 sıralarında ayrılıp 10.12.2015 tarihinde saat 21.00 sıralarında geri geldiğinde hırsızlık eylemini gördüğünü beyan etmesi ve CD İzleme Tutanağı içeriğine göre hırsızlık eyleminin gerçekleştiği, şikâyetçiye ait apartmanı gören kamera görüntülerinde şüpheli şahsın olay yerinden saat 03.41'de elinde bilgisayar çantası ile ayrıldığının görüldüğü,

sanığın oturduğu ikâmetinin kamera görüntülerinin incelenmesinde ise güncel saate göre yaklaşık 1 saat 30 dakika ileri olan görüntüde aynı şüpheli şahsın elinde bilgisayar çantası ile saat 05.08'de ikâmete girdiğinin ve şüpheli şahsın sanık olduğunun belirtilmesi karşısında eylemin gece gerçekleştirildiği sabit olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,