Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5417 K.2025/17151

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.10.2014 yerine 11.10.2014 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümde aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrasında sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/8293 Esas, 2021/6980 Karar sayılı bozma ilamında ''tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin, somut olaydaki suç tarihinden sonra olduğunun anlaşılması karşısında koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması" hususuna değinilmesine rağmen, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmemesi,

3. Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/117 Esas, 2010/167 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair kararın kesinleşme tarihinin 20.10.2010 olduğu, dolayısıyla karar kesinleştikten sonra denetim süresi içerisinde işlenmiş bir suç bulunmadığı gözetilmeden ilgili ilâmın açıklanması için mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

4. Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilâmın açıklanması için mahkemesine ihbarda bulunulmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması ile “CMK 307/5 maddesi gereğince yeniden verilen hüküm önceki hükümde belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığın 7 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlesinin çıkarılıp,

yerine "Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına" cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenerek karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,