Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5468 K.2024/7408

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılması sırasında 6 ay hapis yerine sehven 5 ay hapis cezası yazılması, aynı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan sonraki uygulama nedeniyle ve TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak tayini aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca sonraki uygulamanın doğru olması nedeniyle sonuç cezalar doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.