Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5848 K.2025/3807

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi hükümde sanık hakkında koşulları oluşmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 58.maddesi hükümlerinin uygulanmadığı, kararı yalnızca sanığın temyiz etmesi nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı, buna rağmen bozma sonrası hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,