Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5861 K.2025/15927

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi yapılan yargılamada sanığın03.05.2016 tarihli karar ile hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 12 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 12 ay hapis cezasının kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ".... sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 168/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasının kazanılmış hakkı gözetilerek 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına;