Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/5901 E. , 2026/10410 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1799 E., 2024/240 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 6
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/5901 E. , 2026/10410 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1799 E., 2024/240 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, katılan vekili ve sanık ile müdafiinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın geçmiş sabıka kayıtlarının ve katılan beyanlarının esas alınarak hüküm kurulduğuna, sanığın katılan ile arasındaki ticari ilişki nedeniyle sürekli para alışverişinde bulunduklarına, tanığın da bu beyanları doğruladığına, mobil bankacılığın şifresiz girilen bir uygulama olmadığına, her ne kadar katılan tarafından açık bırakıldığı iddia edilmiş olsa da kısa süre içerisinde sistemin kendisini yenilemediğine ve tekrardan şifre istediğine, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/401 Esas, 2018/455 Karar sayılı ilâmında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı, ancak sanığın adli sicil kaydına ve yine UYAP sisteminde yapılan incelemeye göre Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/586 Esas, 2019/912 Karar sayılı ilâmında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi uyarınca verilip, 30.10.2024 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/586 Esas, 2019/912 Karar sayılı ilâmında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi uyarınca verilip, 30.10.2024 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.