Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6096 K.2024/17589

Başsavcılığının 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31226 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2023 tarihli ve 2023/294 değişik iş sayılı kararı ile nitelikli iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de.

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b maddesinin 5. alt bendine 5237 sayılı Kanun'un 117/1. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinde ortak hüküm olarak düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi halinin uzlaştırma kapsamına alındığı ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03/03/2020 tarihli ve 2020/6990 esas, 2020/3153 karar sayılı ilâmında "....Sanıkların eylemi uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 116/4,

119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğundan...." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli halinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE Dosya kapsamına göre, İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/294 Değişik İş sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, hükümlü hakkında aynı Kanun'un 116/4. maddesi ile birlikte aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin de uygulandığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 119. maddesi kapsamındaki nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli halinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.