Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6098 K.2024/17591

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34694 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın mala zarar verme eylemi nedeniyle Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarihli kararı ile 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarihli ve 2015/16246 esas, 2016/1213 karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı,

bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 23. Ceza Dairesinin bozma ilâmından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği ve yeniden kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında daha önce kurulan 20.11.2012 tarihli hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/16246 Esas, 2016/1213 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 20.11.2012 tarihli hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmadığı hâlde, bozma sonrası kurulan 06.12.2018 tarihli hükümde, sanığın mükerrir sayılmamasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR