Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6114 K.2024/17594

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/25386 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/04/2019 tarihli ve 2018/185618 soruşturma, 2019/21873 esas, 2019/15304 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Ankara 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2022 tarihli kararı ile sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanıklar hakkındaki yargılamaya konu eylem hakkında daha önceden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11/12/2018 tarihli ve 2018/220478 soruşturma, 2018/58964 esas, 2018/38634 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2019 tarihli ve 2018/1076 esas,

2019/668 sayılı kararı ile sanıkların 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, anılan kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31/12/2021 tarihli ve 2019/2135 esas, 2021/3050 sayılı kararıyla hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanıkların işlemiş olduğu 15.10.2018 tarihli hırsızlık suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.04.2019 tarihli ve 2019/21873 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, incelemeye konu Ankara 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli ve 2021/190 Esas, 2022/898 Karar sayılı kararı ile, sanıkların hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği,

mahkumiyet hükümlerinin istinaf edilmeksizin kesinleştiği, aynı eylem nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.12.2018 tarihli ve 2018/58964 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2018/1076 Esas, 2019/668 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği ve verilen mahkûmiyet hükümlerinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 31.12.2021 tarihli ve 2019/2135 Esas, 2021/3050 Karar sayılı kararı ile,

istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.12.2018 tarihli ve 2018/58964 Esas sayılı iddianame ile açılan ve Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2018/1076 Esas, 2019/668 Karar sayılı kararının bulunduğu, sanıklar hakkında aynı eylem nedeniyle hırsızlık suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.04.2019 tarihli ve 2019/21873 Esas sayılı iddianame ile mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR