Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6665 K.2025/5239

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın aralarında alacak verecek meselesi olan katılan ile görüşmeye gitmesi üzerine hakkında, hakaret, tehdit, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 125/1, 106/1-2, 86/2. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli, hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre,

aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanığın savunmasının alındığı 16.06.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçen sürede dolduğunun anlaşılmış olması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,