Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6976 K.2024/9647

Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2017/447 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet kararları verildiği, kararın sanık ... tarafından 17.03.2021 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, ancak sanık ...'in hükmü temyiz etmediği belirlendiğinden, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu hâlde, tekerrüre esas alınan ilâm gösterilmeden cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda Kırşehir (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2011 tarihli ve 2010/806 Esas, 2011/281 Karar sayılı kararı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,