Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7006 K.2024/12614

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 106/1-1. cümle maddelerinde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçları ile sanığa isnat olunan aynı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezaların üst sanırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden 07.04.2016 olan karar tarihinden; mala zarar verme suçu yönünden ise 20.01.2016 olan sorgu tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,