Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7094 K.2025/1297

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.02.2024 tarihli ve 2022/791 Esas, 2022/855 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/404 Esas, 2020/708 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinafı üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.03.2021 tarihli ve 2021/791 Esas, 2021/797 Karar sayılı ilâmıyla bozma kararı verildiği,

bozma kararı sonrası Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli 2021/558 Esas, 2021/815 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verilmesi nedeniyle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.03.2022 tarihli, 2022/791 Esas, 2022/855 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin olmaması nedeniyle 19.02.2024 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/404 Esas, 2020/708 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2021/791 Esas, 2021/797 Karar sayılı kararı ile " Mağdurun 11.08.2020 havale tarihli dilekçesinde zararının karşılandığını ve şikâyetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında sanığın,

mağdurun zararını ne zaman giderdiği araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 168/1 veya 168/2. maddesinin hangisinin uygulanacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verildiği" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2021/791 Esas, 2021/797 sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/558 Esas, 2021/815 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,