Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7714 K.2024/21255

Sanık hakkında mahkemenin 23.11.2004 tarihli ve 2004/184 Esas, 2004/1241 Karar sayılı kararı ile yokluğunda hırsızlık ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçlarından mahkûmiyet kararları verildiği, kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre sanığa tebliğinden sonra temyiz edilmeksizin 06.01.2005 tarihinde kesinleştirilmesi üzerine sanığın 06.05.2021 tarihli dilekçesiyle;

yapılan tebligatın usulsüz olduğunu belirterek eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu ve bu durumda karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 08.05.2024 tarihli ve 2004/184 Esas, 2004/1241 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Somut olayda, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın 04.03.2004 tarihindeki duruşmada beyan ettiği "8818 Sokak, 4/9 Egekent/Çiğli/İzmir" adresine tebliğe çıktığı ancak adresinde tanınmadığından bila tebliğ iade edildiği, daha sonra Tebligat Kanunu'nun 35. maddeye göre 28.12.2004 tarihinde tebliğ bu adrese yapılarak 06.01.2005 tarihinde hükmün kesinleştirildiği,

ancak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatta yer alan adrese daha önce usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı 06.05.2021 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın 07.02.2004 tarihinde gündüz saat 12.00 sıralarında şikayetçinin sorumlusu olduğu iş yerine müşteri gibi gelip kaşık çatal takımını çalmak isterken yakalanması ve yakalandığında kardeşi ... ...'un ismini bildirmesi şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 491/3 ve 343/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 268. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarını oluşturduğunun anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK’nın 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun’un 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, 07.02.2004 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,