Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7828 K.2025/2843

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanıklar müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümlerde kanun yolunda başvuru süresinin tefhimden itibaren ''bir hafta'' yerine hatalı şekilde ''15 gün'' olarak belirtilmesi suretiyle yanıltılması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği 12.03.2024 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanıklar hakkında verilen 12.04.2016 tarihli hükümlerin sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulması ve aleyhe temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, yeniden hükümler kurulurken bozma öncesi kurulan hükümlerdeki sonuç ceza olan 5 ay hapis cezasının ve sanık ... hakkında bozma öncesi kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uygulanmaması hususunun, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde 2 yıl 3 ay hapis cezalarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,