Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/8171 K.2025/2075

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edelerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, zararı karşılamasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına; sanık müdafiinin temyiz isteminin, istinaf başvurularının usul ve yasaya aykırı olarak reddedildiğine, esas hakkında sunduğu gerekçeler ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

Şikâyetçinin hırsızlık konusu eşyalarının bir kısmını soruşturma aşamasında tanık ... tarafından iade edilmesi, tanığın kalan 2.900,00 TL zararı da şikâyetçiye ödemesi, şikâyetçinin zararı kalmadığını beyan etmesi ve tanığın dosyaya sunmuş olduğu 10.10.2022 tarihli dilekçesine göre, sanığın çaldığı malı satması nedeniyle haksız biçimde sağladığı kazanç olan 500,00 TL ile tanığın ödemiş olduğu 2.900,00 TL olan toplam 3.400,00 TL zararın kovuşturma aşamasında karşılandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,