Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/8433 K.2025/1892

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/71 ve 2016/151 Değişik İş sayılı kararları ile itirazen incelendiği ve bu kararların temyize gelmediği,

temyiz istemlerinin , katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükümleri , katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile katılan ... ve katılan sanık ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararla sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Soruşturma evrakı ve iddianame içeriğine göre 14.10.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ''27.03.2014,14.10.2013'' şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Katılan sanıklar ...'in olay günü saat 15.00 sıralarında yolda karşılaştığı katılan ... ve eşi katılan sanık ...'ya sinkaflı hakaret ettiği, daha sonra evinin bahçesinden aldığı kürekle katılan sanık ...'ya vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı,

katılan sanıklar ... ve ...'nın kavga ettiğini gören katılan sanık ... ve ...'nın müdahale ederek , Cemalettin'in elindeki küreği alıp, onu kendi evinin avlusuna götürdükten sonra katılan sanık ...'i kürek ve yumrukla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı iddiası ile açılan davada, katılan sanıkların eylemlerine uyan kasten yaralama, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 125/1 ve 116/1, 119/1-c maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının,

zamanaşımını son kesen işlem olan ve tüm sanıkların sorgu tarihi olan 26.03.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafii, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,