Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/8478 E. , 2025/2766 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/288 E., 2021/335 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli SUÇ TARİHLERİ : 25.04.2010, 26.04.2010, 23.06.2010 HÜKÜMLE : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama İskend
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/8478 E. , 2025/2766 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/288 E., 2021/335 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli SUÇ TARİHLERİ : 25.04.2010, 26.04.2010, 23.06.2010 HÜKÜMLE : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/288 Esas, 2021/335 Karar sayılı kararının sanıklar Halil Akın ve ... müdafiileri ile sanıklar Mahmut Dözgün(Çınaroğlu) ve ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında; Dairemizin 14.06.2022 tarihli ve 2021/23193 Esas, 2022/12273 Karar sayılı kararı ile 31.10.2023 tarihli ve 2023/557 Esas, 2023/6228 Karar sayılı kararında belirtildiği üzerine, hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş olan temyiz dışı sanık ...'a yokluğunda verilen kararın en son bildirdiği adres olan "Beydilli Mahallesi, 66002 Nolu sokak No: 22 Şahinbey/ Gaziantep" adresinden farklı olan "Cengiz Topel Mahallesi, 67048 Nolu Sokak, No:2 İç Kapı No: 1 Şahinbey /Gaziantep" adresinde tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebliğ işlemlerinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; yokluğunda verilen kararın temyiz dışı sanık ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, cezaevinde değil ise öncelikle kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adresine başvurabileceği kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usulüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresine de tebliğ yapılamaması hâlinde sanığın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi), tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesi, 2010 tarihli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından birden fazla sanık hakkında mahkûmiyet kararı vermiş, karar sanık müdafiileri ve sanıklarca temyiz edilmiştir. Yargıtay 2. Ceza Dairesi ön incelemede, temyiz dışı bir sanığa yokluğunda verilen kararın, en son bildirdiği Beydilli Mahallesi adresinden farklı bir adreste tebliğ edildiğini saptamıştır. Daire, esasa girmeden dosyayı tebligat eksikliğinin giderilmesi için geri göndermiştir.
Hukuki İlke: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrası gereği gerçek kişilere tebligatta iki aşamalı yöntem uygulanır: önce bilinen en son adrese Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılır; bila tebliğ iade edilirse adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adres bilinen en son adres kabul edilerek 21/2. maddeye göre, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Yönetmeliğin 16/2. maddesi uyarınca şerh düşülerek tebliğ tamamlanır. Sanığın bildirdiği son adres atlanarak farklı bir adrese yapılan tebliğ geçersizdir.
Uygulama Sonucu: Daire, temyiz dışı sanığa yapılan tebliğ işlemlerinin geçersizliği nedeniyle kararın bu sanığa usulüne uygun tebliği (cezaevindeyse 5271 sayılı Kanun'un 35/3. ve 263. maddelerine göre bizzat okunup anlatılması) ve gerekirse ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine oy birliğiyle karar vermiştir; çünkü tüm sanıklar yönünden hüküm kesinleşme sürecine girmeden temyiz incelemesi yapılamaz.
Dava Strateji Notu: Yokluğunda hüküm kurulan müvekkil için önce tebligatın hangi adrese çıkarıldığını kontrol edin: dosyaya bildirilen son adres dururken doğrudan başka bir adrese yapılan tebliğ geçersizdir ve temyiz süresi işlemeye başlamaz. Bu emsal, süre yönünden reddedilen temyizlerde tebligat zincirinin denetlenmesini isteme dayanağı sunar.