Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/874 K.2025/2130

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin, TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise sanığın suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olması sebebiyle suça sürüklenen çocuk sıfatıyla yargılanması gerektiğine yönelik yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, 28.02.2002 doğumlu ve atılı suçu işlediği tarihte 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamadığından hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun yaş küçüklüğüne ilişkin hükümlerin lehine uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yargılama yapılarak hüküm kurulması,