Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10337 K.2025/20153

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıkların gündüz vakti yardım etme bahanesiyle şikâyetçiyi oyalayarak konutun içinden şikâyetçiye ait cüzdanı çalmaları şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibarıyla, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 26.01.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,