Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10468 K.2025/18877

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin sanığın samimi ikrarı dışında delil olmadığına, ikrarının da başka dosyaya yönelik olduğuna ancak sanığın dosyaları karıştırdığına, kamera görüntülerinin incelenmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre mahkemenin gerekçesi yerinde ve yeterli görüldüğünden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Hükmolunun cezanın miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilerek yapılan inceleme neticesinde.