Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10488 K.2025/17449

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.05.2025 tarihli ve 2025/2121 Esas, 2025/1709 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2025/152 Esas, 2025/322 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 52/2. ve 151/1,

52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 28.000,00 TL ve 30.000,00 TL adlî para cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin atılı suçları işlediğine dair kesin ve somut bir delil bulunmadığına, ayrıca sabah vakti, kameraların bulunduğu ve kendi iş yerinin yanındaki iş yerini hırsızladığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğine, müvekkilinin hiçbir suretle üzerine atılı fiilleri işlemediğine, müvekkilinin 16.01.2025 tarih ve 07.02 saatinde söz konusu iş yerinde veya civarında bulunmadığına, buna ilişkin sunulan kamera kayıtları ve bilirkişi raporu incelendiğinde kameradaki kişinin sanık olmadığına,

zaten bilirkişinin de buna ilişkin net ve kesin bir şekilde teşhis yapamadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte, görüntüdeki kişinin müvekkili olduğu mahkemece düşünüldüğünde dahi herhangi bir şekilde elektrik kablolarının hırsızlandığı ana veya daha sonrasında elinde kabloyla görüntülendiği ana dair herhangi bir somut veri de bulunmadığına, 31.01.2025 tarih ve 08.02 saatinde müvekkilinin tuvalet ihtiyacını gidermek için star garden iş yerinin duvarına yanaştığına, kendisinin elektrik kablolarını hırsızladığına dair herhangi bir somut ve kesin delil bulunmadığına, yine 01.02.2025 tarih ve 09.23 saatinde müvekkilinin,

kendi iş yerinin yanı olan star garden'ın ordaki çöp konteynerinden ses gelmesi ve sürekli hırsızlık suçlarının o civarda vuku bulmasından dolayı şüphelendiğine ve bunun üzerine kendi çalıştığı iş yerinde tamir işleri yaparken elindekileri bırakma fırsatı dahi bulamadan olay yerine gittiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte sayın mahkemenin bir an müvekkilinin atılı suçu işlediğini düşenecek olursa dahi işbu hırsızlık suçunun özel kast olan "yarar sağlama" kastının (manevi unsur) gerçekleşmediğine, kesilmiş olan elektrik kablolarından bir menfaat elde edebilmesinin mümkün olmadığına,

müvekkili atılı suçu işlememiş olsa bile zararı karşılamak istediğine, yerel mahkemenin "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanması için gereken koşulları hazır etmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

Dosya kapsamında yer alan güvenlik kamera görüntülerine göre sanığın 16.01.2025 tarihindeki eylemini saat 07.02 sıralarında gerçekleştirdiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 07.24'te sona erdiğinin, bu suretle atılı suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,