Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10556 K.2025/18113

Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, hükümlüye sirayeti nedeniyle kurulan 17.06.2025 tarihli ve 2024/554 Esas, 2025/663 Karar sayılı kararının hükümlü ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli ve 2011/777 Esas ve 2012/1819 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere önceki kararı temyiz etmeyen veya temyiz talebi reddedilen hükümlünün sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında.

Dairemizin 24.01.2024 tarihli ve 2023/7618 Esas ve 2024/1366 Karar sayılı ilâmı ile diğer sanık hakkındaki lehe bozmanın, mahkemece daha önce verilen 14.01.2020 tarihli ve 2019/57 Esas, 2020/2 Karar sayılı hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e de sirayetine karar verilmesi üzerine yeniden kurulan inceleme konusu hükme ilişkin hükümlü müdafii tarafından temyiz isteminde bulunduğu, ancak hükümlü müdafiinin sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığından,

1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan hükümlü hakkında, bozma sonrası mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,